Visitez Cassagnes-Bégonhès
Maak een wandeling rond het meer van Glandou, langs de Céor, geniet van de picknicktafels en vermaak je kinderen met de tokkelbaan of de schattenjacht: alles is vrij toegankelijk!
>>>> Gebruik de kaart om je weg te vinden (zie afbeelding).
Etymologie :
De naam Cassagnes is afgeleid van het Gallische woord cassanus dat "eik" betekent. Bégonhès komt van de naam van de familie De Bégon, waarvan een vertegenwoordiger de Karolingische viguerie* kreeg waarvan Cassagnes de hoofdplaats was.
*Aanvankelijk de zetel van een burgerlijke en strafrechtbank in naam van de graaf of de burggraaf.
Oorsprong:
Het kasteel dat rond het jaar 1000 op het rotsachtige voorgebergte boven de rivier de Céor werd gebouwd, ligt aan de oorsprong van de vestiging van de viguerie op deze plaats.
Toen Rouergue in 1271 bij de Kroon kwam, werden de Cassagnes eigendom van de Franse koning Filips III. Krachtens de oorkonde van 1282 verleende hij Cassagnes de privileges van een vrije stad, die hij voorbehield aan bastides. Als gevolg hiervan werd de stad omgedoopt tot "Cassagnes-Royaux" en werd het een van de vier châtellenies (kastelen) van Rouergue: een kapitein of châtelain aan het hoofd van een garnizoen bewaakte het kasteel en bewaakte de orde in de regio.
Wallen en grachten omringden het dorp, dat werd betreden via twee poorten: de Porte Notre-Dame en de Porte Ste-Catherine.
De economie van het dorp was vooral gebaseerd op belangrijke jaarmarkten en de leerlooierij.
Cassagnes werd vanaf 1562 verschillende keren bezet door aanhangers van de hugenoten (calvinistische protestanten), die het dorp uiteindelijk in brand staken in 1584, waarbij het kasteel en een groot aantal huizen werden verwoest. Alleen de klokkentoren bleef gespaard.
Over de leerlooiers:
Langs de oevers van de Céor waren al vroeg verschillende molens gevestigd, daarna was het de beurt aan de leerlooiers: hun werk begon in de rivier en werd voortgezet in calquières (huttenwerkplaatsen) waar kuilen waren om de huiden te weken en een halfopen vloer om ze te drogen. Er waren er heel veel in de 15e en 16e eeuw. Een grote overstroming in augustus 1684, die de molens en 24 calquières verwoestte, betekende het einde van dit ambacht dat voor de rijkdom van Cassagnes had gezorgd.
Enkele families van coyratiers (leerlooiers) werden grote handelaars die niet aarzelden om naar grote jaarmarkten in verre streken te reizen. De muilezels werden afgeladen met huiden en alle lederwaren die de vele ambachtslui in hun kraampjes onderaan de huizen maakten. De Rue des Calquières is de laatste aanwijzing die ons met deze geschiedenis verbindt.
>>>> Probeer met je gezin de schattenjacht "Mysterie in Cassagnes" en help de zoon van de leerlooier om de huiden terug te vinden waarvan hij is beroofd!
Richt je op de kerk en de klokkentoren:
In 1471, na de Engelse invasie, besloot de bisschop van Rodez een versterkte klokkentoren te bouwen en er een nieuwe kerk aan vast te maken (de vorige was geplunderd). Tegenover de kleine kerk uit de 13e eeuw stond de 44 meter hoge klokkentoren met kantelen die deel uitmaakte van de vestingmuren en diende als uitkijkpost.
De onderste verdieping, die jarenlang als gevangenis werd gebruikt, is onlangs verbouwd en biedt toegang tot de klokkentoren.
De tweede verdieping, nu de achterkant van de kerk, heeft een opmerkelijk tiercerongewelf, een twaalflobbig roosvenster en twee flamboyante ramen. Hierboven bevindt zich de klokkenkamer.
