Eglise romane Sainte Fauste
Romaanse kerk uit de 12e eeuw, gebouwd op een voorgebergte in het hart van de kloof van Bozouls.
De kerk Sainte Fauste werd gebouwd aan het einde van een rotsachtige uitloper die vanaf een duizelingwekkende hoogte de loop van de rivier de Dourdou domineert, die op dit punt een brede lus vormt. De indruk die het maakte op de mensen van die tijd moet indrukwekkend zijn geweest.
De oorsprong is onbekend en de geschiedenis is nogal turbulent. Eerst behoorde het toe aan een priorij van de abdij Saint-Amans in Rodez, daarna, waarschijnlijk al in 1079, aan het klooster Saint-Victor in Marseille, voordat het deel ging uitmaken van het kapittel van de kathedraal van Rodez, blijkbaar van 1140 tot bijna de Franse Revolutie.
De Romaanse kerk is gebouwd van rode zandsteen. Het grootste deel van het gebouw dateert uit de 12e eeuw. In die tijd bestond het uit een gekanteld koor aan de oostkant, waarvan de dikte werd doorsneden door nissen die uitkwamen op een smalle kooromgang die de apsis en de rechter kooromgang omsloot (deze laatste is dubbel). Dan volgt het driedelige schip met vijf traveeën, gekenmerkt door een hoog blind schip en afwisselende pijlers. Aan de westkant had de ondiepe gevel een vestibule en een hoge kapel. De gebeeldhouwde decoratie bestond uit ongeveer vijftig kapitelen, waarvan de meeste plantenmotieven waren, met uitzondering van een mand in de bovenste kapel, die moeilijk te interpreteren is, en die in het westelijke portaal, waar iconografische thema's - waarvan sommige van bijbelse oorsprong - contrasteren.
Het gebouw blijft relatief homogeen ondanks de transformaties die plaatsvonden tijdens de gotische periode. De meest opmerkelijke hiervan waren de bouw van een klokkentoren op de massieve gevel, bediend door een traptoren, en de toevoeging van vijf zijkapellen aan de zuidkant. Dit laatste leidde tot de vernietiging van de zuidelijke nis in de koorafsluiting en het sluiten van de traveeën in de zuidelijke zijbeuk, waardoor de muren van het schip uit evenwicht raakten en de gewelven uit balans raakten. Daarom waren er grote verstevigingswerken nodig, waaronder het herbouwen van de bovenste delen van het middenschip en de gewelven, het verstevigen van de steunberen aan de noordkant van het schip en het verstevigen van het chevet Andere verbouwingen zijn: het enten van gebouwen op de omhulling van de koorafsluiting en de verbouwing van de structuur van de kapel op de bovenste verdieping van de voorgevel (data onbekend), de schouder van de westgevel van de klokkentoren (1783), de bouw van een voorportaal (1817) en de bouw van de sacristie (1874-1875).
Nadat het op 31 augustus 1920 op de monumentenlijst werd geplaatst, bestonden de restauratiewerkzaamheden uit verschillende onderhoudsprojecten.
Laurence CABRERO-RAVEL, Université de Pau et des Pays de l'Adour, ITEM - EA 3002 - Identiteiten, territoria, uitdrukkingen, mobiliteit, IRSAM ? Avenue du Doyen Poplawski ? PAU, F-64000, Frankrijk.
Nieuwsgierigheid om te ontdekken: het gebrek aan verticaliteit van de koorpijlers is verrassend, net als de rijkdom van de kapitelen, de opmerkelijke latei met traceerwerk en de vele grafplaten
