Église romane de Sainte Eulalie d'Olt
De romaanse en gotische kerk van Sainte Eulalie d'Olt, gebouwd in de 11e eeuw, werd versterkt in de 12e eeuw, vervolgens vergroot in de 16e eeuw en meerdere malen gerestaureerd.
Het gebouw doet denken aan de beroemde abdijkerk van Conques, met zijn plattegrond en vooral zijn kooromgang en georiënteerde absiden.
In de 12e eeuw werd de kerk, na talrijke aanvallen, omgevormd tot een echt verdedigingsgebouw. Het binnendak werd verwijderd en de zijbeuken werden verhoogd. De kerk werd versterkt met dikke muren met schietgaten. Een triforium werd toegevoegd aan de bestaande kooromgang, waarvan het dak voorheen rustte op de buitenste kolommen van de drie kapellen. Tijdens de restauratiewerkzaamheden werd een door bisschop Deusdet gewijde altaarsteen uit de 10e eeuw ontdekt.
In 1524 vroeg bisschop François d'Estaing de kerk te vergroten om alle parochianen te kunnen ontvangen. De laatste traveeën werden voltooid in 1530, onder het bisschopsambt van Georges d'Armagnac, zijn opvolger.
Meerdere malen aangevallen, staken de Hugenoten in 1586 de kerk in brand. Sporen van de brand zijn nog zichtbaar in een binnentrap.
De kerk herbergde ook een reliekschrijn met twee doornen van de kroon van Christus, als authentiek verklaard en meegebracht uit het Heilige Land door Géraud de Curières en zijn broer Hugues. Dit reliekschrijn, dat buiten de kerk is opgesloten, wordt door het dorp gedragen in een processie genaamd Sint Doornen, die elk jaar op de tweede zondag van juli plaatsvindt.
In een van de kapellen in de kooromgang staat een beeld van de heilige Eulalia.
In 1923 werd de kerk geklasseerd als historisch monument.
