Monument Talabot
Wanneer men in Saint-Geniez-d'Olt aankomt, is men altijd verbaasd als men dit witte monument ziet dat de stad domineert. Dit grafmonument van Marie Talabot, zeer betekenisvol voor haar tijd, is gemaakt door drie kunstenaars uit Aveyron die naar Parijs waren verhuisd.
Het leven van Marie Talabot:
De in 1822 geboren Marie Savy, een wees uit een bescheiden familie, verliet Saint-Geniez om te gaan werken voor enkele notabelen in Marseille. Zij ontmoette de ingenieur Paulin Talabot, bouwer van spoorlijnen in het hele Middellandse Zeegebied en oprichter van de P.L.M. lijn (Parijs - Lyon - Middellandse Zee). Er ontstaat een sentimentele relatie tussen hen, ondanks hun grote leeftijdsverschil (zij is 19 en hij 42). Paulin moest om professionele redenen naar Parijs verhuizen. Marie bezocht er de high society, hield er een Salon en deed ook regelmatig giften aan de goede werken van Saint-Geniez.
Volgens de legende arriveerde Marie bij haar terugkeer in haar geboorteland in een grote ploeg voor de plaatselijke kleinburgerij, die de terugkeer van deze "parvenue" zeer negatief beoordeelde. Op degenen die stenen naar haar gooiden, antwoordde zij: "Omdat jullie mij verlagen terwijl ik leef, zal ik jullie na mijn dood overheersen".
Tijdens de inhuldiging van de Eiffeltoren in 1889 kreeg ze een longontsteking, die haar fataal zou worden. Zij liet een testament na waarin, naast het legaat van haar fortuin aan de behoeftigen van Saint-Geniez, de details van het monument dat als haar begraafplaats zou dienen, werden vastgelegd. Haar erfgenaam vertrouwde het ontwerp van het monument toe aan Lucien Magne, architect van de Sacré-Coeur basiliek in Montmartre. Het marmeren beeld en een bas-reliëf zijn het werk van Louis-Ernest Barrias, de andere van de beeldhouwer uit Aveyron, Denys Puech. Hoewel Marie een perceel op de nieuwe begraafplaats had gekocht, wilde de architect het werk versterken. De neef van Marie Talabot onderhandelde daarom met de gemeente over de bouw ervan op de plaats van het oude kasteel. Het mausoleum werd gebouwd en gepresenteerd in Parijs in 1892, vervolgens gedemonteerd en per spoor vervoerd naar Saint-Geniez alvorens te worden gemonteerd op de huidige locatie. Het werd op 17 oktober van hetzelfde jaar ingehuldigd.
Het stenen monument van Lucien Magne toont Maria in gebed, in vol ornaat, herinnerend aan de
die doet denken aan de gebeden uit de Middeleeuwen.
De 4 zijden zijn versierd met in marmer gebeeldhouwde scènes:
1e tafereel, gesigneerd Louis-Ernest Barrias (grand prix de Rome in 1864, hij werkte bij de Parijse Opera):
Epitaaf van Marie Talabot "Marie Savy, echtgenote van Paulin Talabot, directeur van de spoorwegen Parijs-Lyon-Méditerranée, 1822-1889".
2e tafereel, gesigneerd Denys Puech (geboren in Bozouls, Grand Prix de Rome in 1884):
Marie Talabot geeft aalmoezen aan armen, wezen en bejaarden (symbool van haar vrijgevigheid tegenover het hospitium van Saint-Geniez).
3e scène, gesigneerd Denys Puech:
Allegorie die de ziel van Maria voorstelt bij de ingang van
Paradijs.
4e scène, getekend Denys Puech :
Maria biedt een kerk aan de hemel aan (Mary en Paulin Talabot
redde de kerk van Condat-sur-Vienne).
