Église romane de Canac
Deze kerk is opmerkelijk vanwege de aanwezigheid van twee opeenvolgende romaanse perioden (11e en 12e eeuw) en twee plaatselijke "scholen" (dal van de Tarn en dal van de Lot).
Gebouwd op de plaats van een Gallo-Romeinse site en voormalige necropolis, staat het onder het beschermheerschap van de heilige Cyr en de heilige Juliette, zijn moeder, gemarteld rond 303.
Ze werd in de 14e en 15e eeuw uitgebreid met kapellen en de bovenste delen werden in de 19e eeuw verbouwd. Het is een kerk met een apsis en apsissen, waarvan de zuidelijke is verdwenen.
Aan de buitenkant is de kroonlijst van het chevet sober versierd met afwisselend volle en lege ruimtes en een opeenvolging van bogen die leistenen daken ondersteunen. In het noorden en het zuiden zijn er schouwen; in het westen zijn elementen van romaanse decoratie overgebleven onder het portaal en boven, in de centrale boog, is een reeks kapitelen te zien.
Binnen zijn er twee opmerkelijke Romaanse stenen: de altaarsteen en een andere, verzegeld onder het raam van de noordelijke kapel, met drie bogen en de voorstelling van de zon, een ster en de maan. Het is waarschijnlijk een aanroeping aan de Maagd, Koningin van de Hemel: de kerk van Perse (in Espalion), waarmee Canac was verbonden, draagt in haar timpaan een voorstelling van de gekroonde Maagd, omringd door de maan en de zon. Houten beeld van Saint-Cyrice (eind 13e eeuw).