Château de Pagax

In de Middeleeuwen was het een belangrijke vesting, die rond 1259 tot kasteel werd omgebouwd om er de residentie van een adellijke koninklijke ambtenaar te vestigen en zo het gezag van de koning van Frankrijk in deze regio te versterken.

Gelegen op deze dominante heuveltop, controleerde het alle omliggende valleien en de drukbezochte route van de abdij van Conques naar Figeac (de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella, de Via Podiensis).

%AB Pagax %BB of %AB Pagas %BB, uitgesproken als %AB paguasse %BB (van het Latijnse Pagus, belastinggebied, betaling), duidt duidelijk op deze controlerende rol, als verplichte en betaalde doorgang.

Het kasteel was omgeven door vestingmuren, torens, grachten en ophaalbruggen. Het is in de loop der eeuwen aangepast, waarbij de grootste verbouwingen plaatsvonden tijdens de Renaissance, met de aanleg van die grote vensters met roeden om het licht binnen te laten in dit imposante verblijf.

Als gevolg van verschillende huwelijksallianties volgden verschillende adellijke families, die in de regio een zeer belangrijke rol speelden, elkaar op in het kasteel van Pagax tot 1773. Het gaat om de families de Mellet, de Montarnal en de Moret, die bekend stonden om hun uitgestrekte bezittingen, hun militaire diensten en functies, en om hun vooraanstaande huwelijken, waardoor zij verwant waren aan de vooraanstaande huizen van het koninkrijk.

Kort voor de Revolutie werd het kasteel verkocht aan de heer Brunet, afkomstig uit Conques. Hij was al eigenaar van het kasteel van Privezac, op enkele lieues van Pagax, en had daar te maken gehad met de lokale boeren toen de onrust op het platteland toenam. Om in 1789 te voorkomen dat zich hetzelfde scenario zou voordoen bij het kasteel van Pagax, verbrandde de heer Brunet zelf zijn feodale titels en hakte hij de torens van het kasteel af om te voorkomen dat het zou worden geplunderd.

Voor meer informatie over de geschiedenis en de restauratie van het kasteel:

www.chateau-de-pagax.com